تعریف بازار سرمایه


در ایران، املاک و مستغلات، همواره یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌‌‌ها بوده و در طول دهه‌‌‌ها، نقدینگی موجود در جامعه را به خود جذب کرده است؛ بر مبنای برخی تخمین‌‌‌ها بیش از ۸۰درصد ثروت ایرانیان را املاک تشکیل می‌دهد. شایان ذکر است که بخش قابل‌توجهی از تقاضای املاک در ایران، جنبه غیر‌مصرفی و سرمایه‌گذاری دارد.

درخواست وزیر اقتصاد از مدیران بورس

ساعت24-راهکارهای میان مدت و بلند مدت حمایت از بازار سرمایه در نشست تخصصی وزیر امور اقتصادی و دارایی با رئیس سازمان بورس و مدیران شرکت‌های بزرگ بورسی در وزارت اقتصاد بررسی شد.

سید احسان خاندوزی - وزیر امور اقتصادی و دارایی - امروز (شنبه) در نشستی با مدیران هلدینگ‌های بورسی و فعالان بازار سرمایه با تاکید بر ضرورت اتخاذ راهکارهای بلندمدت برای حمایت از بازار سرمایه اظهار کرد: گرچه شرایط جهانی و عوامل خارجی بر وضعیت بازار سرمایه موثر است اما مدیریت عوامل داخلی با نگاه بلند مدت نیز باید معطوف به حمایت از بازار باشد.

وی با اشاره به نگاه مثبت و حمایت رئیس جمهور از راهکارهای حمایتی از بازار سرمایه یادآور شد: برای نمونه موضوع اصلاح اساسنامه پالایشی و دارایکم و همچنین موضوع واریزی ها به صندوق تثبت بازار با گردش کاری سریع به سرانجام رسید.

طبق اعلام وزارت اقتصاد، وزیر اقتصاد از مدیران بورسی خواست تا پیشنهادات خود برای راهکارهای اصلاحی بازار سرمایه به صورت میان مدت و بلند مدت را به صورت فهرستی در اختیار دولت قرار دهند تا تدوین لایحه بودجه با نگاه به این پیشنهادات در همکاری بین ارکان دولت تدوین شود و نظارت پیشینی درباره عواملی صورت گیرد که امکان تاثیرگذاری بر بازار سرمایه را دارد.

همچنین در این جلسه هلدینگ ها با اشاره به گزارش مثبت شرکت ها و روند رو به رشد سودآوری شرکت های بورسی با اختصاص منابعی جهت انتشار اوراق اختیار تبعی و حمایت از سهم های خود در بازار موافقت کردند.

مزیت‏‏‌ «ریت»‏‏‌ها برای بازار ملک

در ایران، املاک و مستغلات، همواره یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌‌‌ها بوده و در طول دهه‌‌‌ها، نقدینگی موجود در جامعه را به خود جذب کرده است؛ بر مبنای برخی تخمین‌‌‌ها بیش از ۸۰درصد ثروت ایرانیان را املاک تشکیل می‌دهد. شایان ذکر است که بخش قابل‌توجهی از تقاضای املاک در ایران، جنبه غیر‌مصرفی و سرمایه‌گذاری دارد.

مزیت‏‏‌ «ریت»‏‏‌ها برای بازار ملک

بورس24 - ندا بشیری: در ایران، املاک و مستغلات، همواره یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌‌‌ها بوده و در طول دهه‌‌‌ها، نقدینگی موجود در جامعه را به خود جذب کرده است؛ بر مبنای برخی تخمین‌‌‌ها بیش از ۸۰درصد ثروت ایرانیان را املاک تشکیل می‌دهد. شایان ذکر است که بخش قابل‌توجهی از تقاضای املاک در ایران، جنبه غیر‌مصرفی و سرمایه‌گذاری دارد.

در چنین بازاری با ایجاد انواع ریتز‌ها ( Reits )، هزینه‌‌‌ نگهداری و مسائل مربوط به جست‌وجو و تصمیم‌گیری از دوش سرمایه‌گذار برداشته شده و مشارکت در طرح‌‌‌ها و سرمایه‌گذاری‌‌‌های بزرگ با سرمایه‌‌‌های خرد میسر خواهد شد. با توجه به مزایای مذکور و نقش اساسی بخش خصوصی در حوزه املاک و مستغلات، به نظر می‌رسد با ایجاد بستر مناسب، از این نوع سرمایه‌گذاری استقبال خواهد شد. در دوره‌‌‌هایی از اقتصاد ایران، حجم زیادی از نقدینگی به بازار مسکن سرازیر شده است. به نظر می‌‌‌رسد، دلیل این پدیده، تورم و پایین‌بودن سود بانکی نسبت به تورم بود.

با در نظر گرفتن دوره‌‌‌های جهش قیمت در بازار املاک و مستغلات و مقایسه این دوره‌‌‌های زمانی با قیمت سهام شرکت‌های ساختمانی و صندوق‌های زمین و ساختمان می‌‌‌توان دریافت که همبستگی کافی بین این دو وجود ندارد. بنابراین در بازار سرمایه، به دلیل مشکلاتی همچون عدم‌نظارت سهامداران خرد بر تصمیم‌گیری‌‌‌ها، عدم‌پرداخت سود متناسب با روند اجاره‌‌‌بها و قیمت املاک و اعمال کنترل بر دارایی‌‌‌ها از سوی سهامداران عمده، این نوع سرمایه‌گذاری نتوانسته‌‌‌ است، به‌خوبی روندهای رونق و رکود و روندهای قیمتی در بازار املاک و مستغلات را دنبال کند. سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات به دو شکل سرمایه‌گذاری مستقیم (خرید مستقیم املاک) و سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در املاک و مستغلات انجام می‌شود که در اینجا به چند روش آن اشاره می‌‌‌کنیم:

1. شرکت‌هایی که به توسعه و مدیریت املاک می‌‌‌پردازند؛ مانند شرکت‌های ساختمانی.

2. صندوق‌های املاک و مستغلات ( REITs ) که در املاک و مستغلات و اوراق بهادار مرتبط با آن سرمایه‌گذاری می‌کنند.

3. صندوق‌های املاک و مستغلات ترکیبی ( CREFs ) یا Commingled real estate funds ، به این شکل که سرمایه‌‌‌هایی را که از طرفین مشخص و محدود گردآوری می‌شود، تحت مدیریت حرفه‌‌‌ای در املاک و مستغلات سرمایه‌گذاری می‌‌‌کنند.

4. صندوق‌های زیرساخت ( Infrastructure funds ) به خرید زیرساخت‌‌‌های عمومی همچون فرودگاه و راه‌آهن از شهرها، ایالت‌‌‌ها و شهرداری‌‌‌ها می‌‌‌پردازند و با اجاره دادن آنها درآمد کسب می‌‌کنند.

5. صندوق‌های املاک و مستغلات عملیاتی ( REOCs ) یا Real State Operating Companies دارای شرایط کسب مجوز ریتز ( REITs ) و معافیت از مالیات نیستند. این صندوق‌ها عمده درآمد خود را مجددا سرمایه‌گذاری می‌کنند و بیشتر از درآمد اجاره و بهره‌‌‌برداری به دنبال Capital Gain هستند.

6. سایر روش‌ها نیز شامل سرمایه‌‌‌‌گذاری از طریق تامین مالی جمعی، سهامدار حامی، سرمایه‌گذاری مشترک، بدهی غیررهنی، اوراق استصناع و رهنی و. است.

مزایای سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات، شامل همبستگی کم آن با سهام و اوراق بدهی، نوسان پایین بازده و پوشش ریسک تورم (در اغلب موارد) است. معایب سرمایه‌گذاری در این دارایی‌ها هم شامل نیاز به اطلاعات بسیار، هزینه بالای معاملات، ریسک‌‌‌های مرتبط با قوانین، هزینه بالای عملیاتی و میزان بالای ریسک‌‌‌های غیر‌سیستماتیک (مختص به هر بنای خاص) است. املاک به تغییر متغیرهای کلان اقتصادی واکنش متفاوتی نشان می‌دهند که این امر، امکان استفاده از این نوع سرمایه‌گذاری برای تنوع‌‌‌بخشی به سرمایه‌گذاری‌‌‌های سرمایه‌گذاران را فراهم خواهد کرد. درصورت پیاده‌سازی مناسب، این ابزار مالی کاربردهای بسیاری در زمینه پوشش ریسک در حوزه املاک و مستغلات خواهد داشت؛ به عنوان مثال، خانواده‌‌‌ها با خرید واحدهای این صندوق، ریسک افزایش قیمت مسکن را با افزایش قیمت واحدهای صندوق و ریسک افزایش اجاره‌‌‌بها را با افزایش سود تقسیمی واحدهای این صندوق‌ها پوشش خواهند داد.

شاخص‌‌‌های حوزه املاک و مستغلات نیز درصورتی که روی آنها قراردادهای آتی تعریف شود، می‌‌‌توانند به‌صورت گسترده در بازار املاک و مستغلات کشور، در پوشش ریسک معاملات مورد استفاده قرار گیرند. به‌منظور جلب‌نظر سرمایه‌گذاران به سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها نیاز است که مدیریت مستقل و کارآمد املاک، صندوق را مدیریت کند. علاوه بر آن، سرمایه‌گذار برای مقایسه بازدهی صندوق به شاخص املاک و مستغلات نیاز خواهد داشت که در حال حاضر، چنین شاخصی در کشور منتشر نمی‌‌‌شود. از طرفی تنوع فعالیت این صندوق‌ها مغفول مانده است. همچنین نیاز است که طیفی از عملیات این صندوق‌ها از مالیات معاف شوند و مقررات متناسب با این نوع سرمایه‌گذاری‌‌‌ها تدوین و تصویب شود.

وجود شاخص املاک و مستغلات، زمینه ارزیابی بازده صندوق املاک تعریف بازار سرمایه و مستغلات را فراهم می‌‌‌کند. وجود شاخص مبنا برای سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه به‌منظور مقایسه بازده صندوق با بازده بازار الزامی است. شاخص، این امکان را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند که روند حرکت بازار را رصد کرده و بر این مبنا در مورد سرمایه‌گذاری تصمیم‌گیری کنند. نمونه‌ای از این شاخص‌‌‌ها که منتشر شده و همواره مورد رصد سرمایه‌گذاران بازار سرمایه و صندوق‌های ساختمانی و . هستند، عبارتند از: شاخص ملی املاک و مستغلات NCREIF ، شاخص انجمن ملی سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات NAREIT و شاخص مسکن کیس-شیلر در آمریکا.

اهمیت تنوع صندوق‌های املاک و مستغلات

در خصوص ریتز یا صندوق املاک و مستغلات، غالب تصورات بر اجاره‌داری حرفه‌‌‌ای مجتمع‌های مسکونی یا هتل‌‌‌ها و مراکز خرید است؛ در حالی که انواع مختلفی از این صندوق‌ها مانند ریتزهای تفریحی، صنعتی، بیمارستانی، دیتاسنتر و ریتز دفاتر اداری و تجاری وجود دارند. به‌عنوان مثال، صندوق Al-‘Aqar Healthcare REIT اولین ریت اسلامی در جهان اسلام است که در سال 2006 و با سبدی شامل 6بیمارستان تاسیس شده است. جامعه هدف این صندوق بخش درمان است. در حال حاضر، سبد سرمایه‌گذاری این صندوق شامل 21دارایی ملکی در مالزی از نوع انواع مراکز درمانی، بیمارستان‌‌‌ها و دانشگاه‌‌‌های علوم‌پزشکی است. البته اخیرا یک‌واحد آسایشگاه سالمندگان نیز در کشور استرالیا به مجموعه سبد این صندوق اضافه شده است.

ارزش دارایی‌‌‌های این صندوق، در حال حاضر بالغ بر 5/ 1میلیارد رینگیت، معادل 360میلیون دلار برآورد می‌‌‌شود. مثال دیگر صندوق KLCC REIT است. این صندوق از نوع Stapled REIT است و در واقع اولین صندوق از نوع stapled در جهان اسلام است. ساختار این نوع صندوق، خاص و جالب است که ارائه توضیح بیشتری را می‌‌‌طلبد. Staple در لغت به معنای منگنه است. اوراق stapled هم از همین وجه تشبیه بهره برده‌‌‌اند؛ به این معنی که هر سهم در اوراق stapled شامل 1) مالکیت یک واحد صندوق و 2) یک‌سهم از شرکت مدیریت صندوق می‌شود. این دو ویژگی به هم منگنه شده‌‌‌اند و امکان معامله جداگانه وجود ندارد (به بیان ساده‌‌‌تر دو سهام به هم منگنه شده‌‌‌ و تشکیل یک‌سهام واحد را داده‌‌‌اند). گاهی شرکت‌های مدیریت املاک و مستغلات علاقه دارند دارایی‌‌‌های خود را به دو سبد مجزا افراز کنند. سبد اول شرایط سختگیرانه و محدودکننده ریتز را برآورد می‌کند و سبد دیگر بدون این محدودیت‌ها و با آزادی عمل بیشتری مدیریت می‌شود.

اهمیت معافیت مالیاتی

این نوع صندوق‌ها بدون معافیت مالیاتی از جذابیت کافی برای سرمایه‌گذاران برخوردار نخواهند بود؛ چراکه در این صندوق‌ها هزینه مدیریت به دیگر هزینه‌‌‌های معمول در سرمایه‌گذاری مستقیم در املاک افزوده می‌‌‌شود و با کسر کردن هزینه‌‌‌های مالیاتی از بازده این صندوق‌ها بازدهی آنها از بازدهی بازار املاک کمتر خواهد شد. در تمام کشورها، می‌‌‌توان با معافیت‌‌‌های مالیاتی بیشتر همچون معافیت مالیاتی بر نقل و انتقال املاک و مالیات بر اجاره، سرمایه‌گذاری در این نوع صندوق‌ها را جذاب‌‌‌تر کرد. چند نمونه از معافیت‌‌‌‌‌‌های مالیاتی (بر سود و نقل و انتقال) این صندوق‌ها در کشور‌‌‌های مختلف در جدول فوق مشاهده می‌‌‌شود.

تدوین قوانین و مقررات متناسب

به‌منظور پیشگیری از سفته‌‌‌بازی لازم است، مانند اغلب کشورها محدودیت سه‌ تا چهارساله برای فروش املاک و محدودیت در تجمیع اجاره‌‌‌بها و درآمدهای عملیاتی لحاظ شود تا این درآمدها به دارندگان سهام صندوق پرداخت شوند. همچنین باید حداقل‌‌‌هایی برای سرمایه‌گذاری مستقیم و غیرمستقیم در املاک و مستغلات در نظر گرفته شود تا این صندوق‌ها از ماهیت خود فاصله نگیرند. مواردی مانند حداقل تعداد املاک و پروژه‌‌‌ها و حق رأی دارندگان واحدهای خرد صندوق برای تنوع‌‌‌دهی و حمایت از حقوق دارندگان یونیت‌‌‌های خرد لازم به‌نظر می‌‌‌رسد. افشای معاملات بزرگ و محدودیت معامله با اشخاص وابسته به‌منظور پیشگیری از ایجاد رانت و شفافیت نیز بسیار اساسی است. همچنین توسعه نقش بازار در تعیین قیمت و افزایش شفافیت می‌‌‌تواند به کشف قیمت بهینه‌‌‌تر صندوق‌ها و به تبع آن، قیمت‌گذاری متناسب‌‌‌تر املاک کمک شایانی کند. الزام به پرداخت حداکثری درآمدها به صورت سود تقسیمی به سهامداران و قدرت اعمال نفوذ سهامدار خرد و همچنین عدم‌امکان مالکیت عمده برای افراد و گرو‌‌‌ه‌‌‌هایی که می‌‌‌توانند با دارایی‌‌‌های صندوق تضاد منافع داشته باشند، نیز از مهم‌ترین مواردی هستند که باید در مقررات و دستورالعمل‌‌‌های مربوطه گنجانده شوند.

دامنه نوسان بورس افزایشی شد؟

افزایش محدوده دامنه نوسان در کنار مزایای متعدد خود نیازمند تقویت بازارگردانی است، تقویت بازارگردانی می‌تواند در شرایط هیجانی بازار وارد مدار شده و از انحراف شدید روند با ثبات سهم‌ها جلوگیری کند.

دامنه نوسان بورس افزایشی شد؟

جدایی جواد عزتی از همسرش علنی شد | جدایی جواد عزتی از همسرش به خاطر این زن

دامنه نوسان در بورس تهران یکی از موضوعاتی است که همیشه مورد توجه اهالی بازار سرمایه قرار داشته است. طبق مصوبه شورای عالی بورس دامنه نوسان در برخی نمادهای بازار سهام در حال افزایش است، اما کلیت بازار هنوز با محدودیت دامنه نوسان مواجه است.

دامنه نوسان بورس در سال جاری به صورت پلکانی برای برخی نمادها در حال افزایش است. در هفته های گذشته دامنه نوسان بازار اول بورس و فرابورس برای برخی نمادها از 6 درصد به 7 درصد افزایش یافته و طبق مصوبه قرار است تا پایان سال این محدودیت به 10 درصد برسد.

بسیاری از کارشناسان معتقدند افزایش این عامل مؤثر می‌تواند فرایند مثبتی را در معاملات سهام ایجاد کند و امید می رود که این تصمیم در نهایت به ورود نقدینگی و افزایش عمق بازار منجر شود. بورس این روزها به شدت نیازمند تعمیق یافتن است و کمبود عمق بازار مشکل اصلی حال حاضر بازار سهام است.

تأثیر افزایش دامنه نوسان بر معاملات بورس و کلیت بازار سرمایه

افزایش پلکانی دامنه نوسان می تواند تاثیر مثبتی بر روی روند معاملات بازار سرمایه بگذارد. اما شرط اصلی برای افزایش این تاثیرگذاری، ورود تغییر دامنه نوسان به بقیه بازارهای بورس است.

در حال حاضر فقط در تابلوی اول بورس و فرابورس این افزایش رخ داده و اگر افزایش دامنه نوسان به تابلوی دوم بورس و فرابورس برسد، احتمالا بازار واکنش منطقی نشان دهد. دامنه نوسان و سایر مکانیزم های محدودیت کننده عملیات بازار مانند حجم مبنا یا حد اعتبار به طور مستقیم تاثیری برارزش ذاتی سهام ندارد و سودآوری شرکت ها و سطح نرخ بهره و رشد سودآوری است که ارزش سهام را تعیین می کند.

افزایش دامنه نوسان در مرحله اول سبب رونق بازار، افزایش حجم و ارزش معاملات و بهبود عملیات بازارگردان ها می‌شود و در مرحله دوم سبب کاهش ریسک معاملات اعتباری برای کارگزار و اعتبار دهنده است.

بسیاری از کارشناسان معتقدند مهمترین مشکل وجود دامنه نوسان زیر سوال بردن منطق بازار سرمایه است زیرا قیمت ها در مسیر تعادل با اطلاعات جدید، با اصطکاک مواجه می شوند؛ این مسئله ورود و خروج سرمایه گذار، نقدشوندگی و حجم معاملات را کاهش می دهد. دومین مشکل اساسی نیز اخلال در عملیات بازارگردان ها و مواجه صندوق با زیان های سنگین است.

البته در کنار معایب موجود، هفت مورد زیر را می توان از اصلی ترین مزایای افزایش دامنه نوسان روزانه دانست که شامل: 1- کم شدن و ازبین رفتن صف های خرید و فروش، 2- ورود نقدینگی به بازار سهام، 3- کاراتر شدن معاملات سهام، 4- افزایش جذابیت سرمایه‌گذاری در بورس، 5- کاهش احتمالی رفتارهای هیجانی، 6- کاهش میزان دستکاری سفته بازان و 7- افزایش عمق بازار سرمایه است.

افزایش محدوده دامنه نوسان در کنار مزایای متعدد خود نیازمند تقویت بازارگردانی است. تقویت بازارگردانی می تواند در شرایط هیجانی بازار وارد مدار شده و از انحراف شدید روند با ثبات سهم‌ها جلوگیری کند تا زیان شدید به سهامداران وارد نشود.

انواع ساز و کارهای کنترل نوسان بازار در بورس های اوراق بهادار

بورس‌های اوراق بهادار معمولاً دارای دو دامنه نوسان با عناوین دامنه نوسان پویا و ایستا هستند. دامنه نوسان پیرامون قیمت مبنا و معمولاً به صورت درصدی بیشتر و کمتر از آن تعیین می شود. گروه بورس ژاپن در محاسبه دامنه نوسان به جای درصد از واحد پول ین استفاده می کنند. برخی دیگر از بورس‌ها نیز اقدام به استفاده ترکیبی از درصد و عدد مطلق می کنند.

برای تعیین دامنه نوسان بورس به‌طور معمول برای هر سهم، هر تابلو یا گروه‌ های مختلف سهام دامنه نوسان متفاوتی تعیین می شود. البته برخی بورس ها نیز برای کل بازار دامنه نوسان ثابت تعیین کردند. دامنه نوسان عمدتا به‌صورت متقارن تعیین می شود؛ اما در برخی از بورس ها همچون بورس مالزی، دامنه نوسان بصورت نامتقارن تعیین شده است. انجام معامله بیرون هر یک از دو دامنه، منجر به توقف معاملات و برگزاری حراج می شود. از آنجایی که استفاده از دامنه ایستا و پویا در بورس های دنیا بسیار متداول است در این بخش جزئیات مربوط به هر یک شرح داده شده است.

دامنه نوسان ایستا

دامنه ایستا به حداکثر نوسان مجاز نسبت به قیمت مبنا ایستای جلسه معاملاتی پیشین گفته می ‌شود و این دامنه معمولاً بر حسب درصد اعلام می ‌شود. در بیشتر بورس های اوراق بهادار، قیمت تئوریک محاسبه شده در آخرین حراج به عنوان قیمت مبنای ایستا در نظر گرفته می شود.

اگر چنین قیمتی وجود نداشته باشد، قیمت حراج قبلی قیمت پایانی روز گذشته به عنوان قیمت مبنای ایستا در نظر گرفته می شود. این دامنه از دامنه پویا گسترده تر بوده و در طول کل جلسه معاملاتی هنگام برگزاری حراج آغازین در طول جلسه عادی معاملات و هنگام برگزاری حراج پایانی مورد استفاده قرار می گیرد.

در برخی بورس‌ها زمانی که قیمت سهام به حد بالا یا پایین دامنه ایستا برسد، معاملات به‌صورت خودکار متوقف شده و حراجی به‌ عنوان حراج نوسان دامنه ایستا برگزار می شود.

دامنه نوسان پویا

دامنه پویا حداکثر نوسان مجاز را در اطراف قیمت مبنای پویا نشان می‌دهد و معمولاً به‌صورت درصدی حول قیمت مبنا تعریف می شود. قیمت مبنای مورد استفاده برای تعیین دامنه، قیمت آخرین معامله انجام شده در بازار عادی و حراج است. به عنوان مثال اگر قیمت آخرین معامله سهمی 100 واحد پولی و دامنه پویا دو درصد باشد، دامنه پویا 98 الی 102 واحد پولی است یعنی معامله بعد این باید بر روی این حدود یا خارج از آن باشد.

چنانچه سفارش در سامانه معاملات ثبت شود و قیمت حاصل از اجرای این سفارش بر روی حد بالایی یا پایین یا خارج دامنه پویای سهم واقع شود، این شرایط منجر به ایجاد توقف خودکار معاملات و برگزاری حراجی به‌ عنوان حراج نوسان دامنه پویا می شود. دامنه پویا در طول جلسه اصلی معاملات و هنگام برگزاری حراج پایانی استفاده می شود.

تغییرات در دامنه نوسان پویا و ایستا در اثر برگزاری حراج نوسان

حراج نوسان مربوط به دامنه نوسان پویا و ایستا در بورس های دیگر نیز برگزار می‌شود. به عنوان نمونه می‌توان به بورس کشورهای همچون اتریش، برزیل، دانمارک، فنلاند، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، نروژ، آفریقای جنوبی، کره‌جنوبی، سوئد، سوئیس و انگلیس اشاره کرد.

البته هر بورس بنا به شرایط اختصاصی دارای حدود نوسان و زمان حراج نوسان مختص به خود است. به عنوان مثال در دانمارک و فنلاند طول زمان جلسه حراج نوسان برای عبور از دامنه ایستا 60 ثانیه و برای عبور از دامنه پویا 180 ثانیه است و حد نوسان برای دامنه ایستا 15 درصد قیمت ایستا و برای دامنه پویا 3 درصد قیمت پویا تعریف شده است.

دامنه نوسان در دیگر کشورها استفاده نمی‌شود

در این‌باره، رضا گلستانی، کارشناس بازار سرمایه درباره دامنه نوسان اظهار داشت: دامنه نوسان قیمتی یا price limit یکی از ابزارهای کنترلی بازار سهام است، این عامل در بورس‌های بزرگ جهان استفاده نمی‌شود.

وی ادامه داد: در بازار سهام، کشورهایی که دامنه نوسان دارند معمولا این عامل به تنهایی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و در ترکیب با دیگر ابزارها استفاده می‌شود. مهم ترین نکته قابل توجه این است که بورس تهران یکی از محدودترین دامنه‌های نوسان را در سطح جهان دارد.

این کارشناس بازار سرمایه تاکید کرد: در بسیاری از این کشورها از جمله ژاپن، سازوکاری وجود دارد که مطابق با شرایط و الزامات خاص، دامنه نوسان در طول جلسه معاملاتی شناور است، بنابراین می‌توان همچنان حد نوسان روزانه را اعمال کرد؛ اما از قفل شدن بازار در یک دامنه نوسان بسته جلوگیری کرد.

گلستانی افزود: افزایش دامنه نوسان می ‌تواند انتظار بازدهی در دوره ‌های کوتاه مدت را در بازار سهام افزایش دهد، ضمن اینکه جذابیت بازار سرمایه را بیشتر خواهد کرد. افزایش جذابیت بازار سهام و همچنین افزایش انتظار بازدهی، موجب خواهد شد تا ورود نقدینگی به بازار سرمایه افزایش یابد، به طوری که پول‌ها از بازارهای موازی به بازار سهام کوچ خواهد کرد.

وی تصریح کرد: بازار سرمایه کشورهای رشد یافته و بورس‌های بزرگ تعریف بازار سرمایه جهانی اغلب بدون دامنه نوسان فعالیت می‌کنند. دلیل استفاده نکردن بورس های جهانی از دامنه نوسان عمق بالای بازار سهام آن هاست؛ بزرگترین مشکل بورس تهران در این سال‌ها کم بودن عمق بازار است که به همین دلیل نیاز به وجود دامنه نوسان در آن احساس می‌شود.

جای خالی تامین مالی صنعت بیمه در بورس

جای خالی تامین مالی صنعت بیمه در بورس

"مدیریت خطر" یا به قولی دیگر "مدیریت ریسک"، کاربرد سیستماتیک سیاست‌های مدیریتی، رویه‌ها و فرایندهای مربوط به فعالیت‌های تحلیل، ارزیابی و کنترل ریسک تعریف شده است و برخی هم مدیریت ریسک را فرایند مستندسازی تصمیمات نهایی اتخاذ شده و شناسایی و به ‌کارگیری معیارهایی می‌دانند که می‌توان از آنها جهت رساندن ریسک تا سطحی قابل قبول استفاده کرد.

البته برخی دیگر هم مدیریت ریسک را کلیه فرایندهای مرتبط با شناسایی، تحلیل و پاسخگویی به هرگونه عدم تعریف بازار سرمایه اطمینان که شامل حداکثری نتایج رخدادهای مطلوب و به حداقل رساندن نتایج وقایع نامطلوب می‌باشد، می‌دانند و عده‌ای هم مدیریت ریسک را فرایندی شامل دو فاز اصلی عنوان می‌کند که شامل فاز تخمین ریسک(شناسایی، تحلیل و اولویت بندی) و فاز کنترل ریسک(مراحل برنامه‌ریزی مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی نظارت ریسک و اقدامات اصلاحی) می‌باشد.

از این رو برخی از کارشناسان معتقدند برای مدیریت ریسک باید مراحلی از جمله شناسایی فاکتورهای ریسک، تخمین احتمال رخداد ریسک و میزان تاثیر آن، ارائه راهکارهایی جهت تعدیل ریسک‌های شناسایی شده، نظارت بر فاکتورهای ریسک، ارائه یک طرح احتمالی، مدیریت بحران و نیز احیا سازمان بعد از بحران را در نظر گرفت.

بر این اساس باید گفت مدیریت ریسک در جهان امروز یکی از واقعیتهایی است که شاید بدون آن ادامه فعالیتهای مختلف در سطوح خرد و کلان یک کشور به سهولت میسر نباشد و به همین دلیل کشورهای مختلف برای مدیریت ریسک روشهایی چون اجتناب از بحران، کاهش، انتقال ریسک و اموری از این قبیل را مورد استفاده قرار می‌دهند که در این میان نقش صنعت بیمه بیش از پیش رخ نمایان می‌کند.

در این زمینه نیز در خصوص انواع مختلف ریسک در صنعت بیمه و نیز ریسکهایی که بیمه‌گر قبول می‌کند باید گفت ریسک پذیرفته شده توسط بیمه‌گر باید بر مبنای دقیق ارزیابی‌ها بوده و بر اساس محاسبات فنی حق بیمه دریافت شود تا در موقع خسارت بیمه‌گر از عهده جبران آن برآید و در خصوص ریسک منابع انسانی نیز که در سطح فنی در شرکت بیمه رقم می‌خورد می‌بایست افراد با تجربه و متخصص بکار گرفته شوند و در سطح فروش هم افراد حرفه‌ای حضور داشته باشند.

از نگاهی دیگر در خصوص ریسک سرمایه گذاری نیز باید اشاره کرد این موضوع بدین معناست که سرمایه گذاریها باید با توجه به محدوده قانونی انجام شده و همیشه نقدینگی به مقدار لازم برای پرداخت خسارت در دسترس باشد.

بر این اساس ریسکهای مختلف علاوه بر این که می‌تواند تهدیدی برای صاحبان صنایع، مشاغل و دارایی‌های مردم باشند، از نگاهی دیگر به عنوان تهدیدی جدی بالای سر صنعت بیمه خودنمایی کرده و حضور دارد و در برخی مواقع نیز موجب ورشکستگی شرکتهای بیمه و حذف آنها از عرصه رقابت شده‌اند. به همین دلیل برخی از کارشناسان معتقدند بعضی شرکتهای بزرگ و شرکتهای بیمه اتکایی برای رهایی از این تهدیدها و پوشش ریسکهای بزرگ همانند فجایع طبیعی، از طریق اوراق بهادار بیمه‌ای ریسک را به بازار بورس منتقل می‌کنند.

به همین دلیل نگاهی به اجزای الگوی انتشار این اوراق بهادار بیمه‌ای در بورس نشان می‌دهد این رخداد در دو بخش و توسط شرکتهای منتشر کننده و بانی صورت می‌گیرد که در این زمینه منتشر کننده‌ها معمولا سازمان‌هایی با اهداف خاص هستند که برای انتشار این اوراق توسط شرکتهای بیمه ایجاد می‌شوند و بانی هم شرکت بیمه یا بیمه اتکایی است که این عملیات را پشتیبانی می‌کند.

بر این اساس نیز قراردادی بین این دو طرف منعقد می‌شود که بانی باید به طرف دیگر پول پرداخت کند و طرف مقابل هم هنگام بروز حوادث، زیان بانی را جبران کند. در ادامه هم اوراق بلایای طبیعی توسط منتشر کننده به سرمایه‌گذار فروخته و وجوه حاصل نیز در یک حساب تضمینی سپرده‌گذاری می‌شود که این وجوه هرگونه پرداخت به بانی در بروز حادثه را تضمین می‌کند. البته در صورت عدم وقوع حادثه، سرمایه‌گذار تمامی اصل پول خود در سررسید را از حساب تضمینی دریافت می‌کند و اگر هم حادثه‌ای رخ داد، این میزان کاهش می‌یابد.

در این میان اما موضوع دیگری تحت عنوان تضمین زیان پرتفوی سرمایه گذاری خودنمایی می‌کند که بر این اساس نیز باید گفت بانک پذیرنده سپرده هرگونه زیان را که متوجه پرتفوی سرمایه گذاری منتشر کننده شود جبران و در عوض نیز هرگونه افزایش بیش از قرارداد، ارزش این پرتفوی را هم دریافت می‌کند که البته این اوراق به سرمایه گذاران نهادی مانند شرکت سرمایه گذاری فروخته می‌شود.

بر این اساس در خصوص مزایای اوراق بهادار‌سازی بیمه‌ای همین بس که ایجاد ظرفیت‌های بلند‌مدت در بازار سرمایه، امکان تنوع بخشی به پرتفوی سرمایه‌گذاران، انتقال ریسک به بازاری خارج از صنعت بیمه، افزایش نقد شوندگی دارایی‌های با نقد شوندگی اندک و تامین مالی ارزان‌تر نسبت به تامین مالی از طریق افزایش سرمایه و نیز بهبود کفایت سرمایه شرکت‌های بیمه از جمله مزایای مهم این شیوه فعالیتها برشمرده می‌شود و به همین دلیل در خصوص خالی بودن جای تامین مالی صنعت بیمه در بازار سهام باید اذعان داشت نیاز جامعه و صنعت، تقاضای سرمایه‌گذاران، الزامات شرعی، مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار، ملاحظات حسابداری و حسابرسی، ملاحظات مالیاتی، ملاحظات حقوقی و ملاحظات فنی و عملیاتی از جمله مواردی هستند که توسط کارشناسان به عنوان الزامات اوارق بهادارسازی در صنعت بیمه از آنها یاد می‌شود.

بر این اساس باید گفت در حال حاضر به نوعی جای خالی این موارد و اوراق در اقتصاد و بازار سرمایه و نیز صنعت بیمه کشور احساس می‌شود که به باور کارشناسان با توجه به اتفاقاتی همچون تحریم‌ها و مشکلات موجود در زمینه بیمه اتکایی و از همه مهمتر دلیل تبعیت از سیاستهای اقتصاد باید نوع بومی این اوراق در کشور طراحی و ارائه شود و متولیان بازار سهام نیز در این زمینه به فکر باشند.

ارزش بازار ارزهای دیجیتالی افزایشی بود

مجموع ارزش بازار جهانی ارز‌های دیجیتالی در حال حاضر ۹۴۲.۱۷ میلیارد دلار برآورد می‌شود که این رقم نسبت به روز قبل ۰.۲۱ درصد بیشتر شده است.

ارزش بازار ارزهای دیجیتالی

بورس نیوز : به نظر می‌رسد که نوسانات بیت‌کوین نسبت به سهام سنتی در حال کاهش است، زیرا بزرگترین دارایی رمزنگاری جهان نشانه‌هایی از استقلال از سهام را نشان می‌دهد.

بیت‌کوین نوسانات خود را نسبت به داوجونز از دست داده است، زیرا بر اساس اطلاعات ارائه شده تا هفتم اکتبر، شاخص داو جونز نسبت به بیت‌کوین نوسانات بیشتری داشته است.

میانگین صنعتی داوجونز ۶۳۰.۱۵ واحد یا ۲.۱ درصد کاهش یافت و به ۲۹۲۹۶.۷۸ رسید. شاخص اس اند پی ۵۰۰ با ۲.۸ درصد کاهش به ۳۶۳۹.۶۵ واحد رسید. نزدک کامپوزیت با ۳.۷ درصد کاهش به ۱۰۶۵۲.۴۰ واحد رسید که کمتر از یک درصد، بالاتر از پایین‌ترین سطح سالانه خود است.

با افزایش محبوبیت بیت‌کوین، نوسانات آن کاهش یافته است. جریان‌های سرمایه نهادی همچنین به ثبات نسبی ارز دیجیتال برتر در مقایسه با سال‌های اولیه محبوبیت آن کمک کرده است.

قیمت کالا‌ها در نتیجه دلار قوی آمریکا سقوط می‌کند و پرتفوی سهام از بین می‌رود با این حال، بیت‌کوین یکی از دارایی‌هایی محسوب می‌شود که در طول هفته‌های گذشته کاملا ثابت مانده است. سود ۶.۵ درصدی برای ارز دیجیتال، توجه فعالان بازار، اعم از گاو نر و خرس را به خود جلب کرده است.

جدیدترین دستاورد بیت‌کوین با توجه به نامگذاری آن به عنوان یکی از دارایی‌های بی‌ثبات، ویژگی ترقی دارایی کریپتو را نشان می‌دهد. جالب توجه است، طرفداران ادعا کرده‌اند که با رسیدن بیت‌کوین به بلوغ که با پذیرش بالاتر تعریف می‌شود، دارایی کمتر ناپایدار خواهد بود و مشابه با سایر دارایی‌ها معامله می‌شود.

در همین حال، نوسانات بیت‌کوین به دلیل دلار قوی آمریکا کاهش یافته که باعث شده است ارز‌های فیات جهانی نسبت به دلار آمریکا ارزش خود را از دست بدهند. افزایش ارزش دلار و کاهش قیمت کالا‌ها ممکن است روی پرتفوی سهام تاثیر منفی بگذارد.

مجموع ارزش بازار جهانی ارز‌های دیجیتالی در حال حاضر ۹۴۲.۱۷ میلیارد دلار برآورد می‌شود که این رقم نسبت به روز قبل ۰.۲۱ درصد بیشتر شده است. در حال حاضر ۳۹.۵۴ درصد کل بازار ارز‌های دیجیتالی در اختیار بیت‌کوین بوده که در یک روز ۰.۰۷ درصد کاهش داشته است.

حجم کل بازار ارز‌های دیجیتال در ۲۴ ساعت گذشته ۳۴.۶۵ میلیارد دلار است که ۹.۴۱ درصد افزایش داشته است.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.